حس نیاز ...

سلام فرشته قشنگم      مامان تازه برات اینجا رو درست کرده و دلش میخواد تمام لحظه های مادرانه ش رو اینجا بنویسه تا وقتی شما اومدی بخونی و لذت ببری          

 جونم برات بگه مادر یه روز پاییزی سال 1388 من و بابا جونیت نشستیم پای یه سفره عقد خوشجل موشجل و یکی یه "بله" جانانه به هم گفتیم و ازدواج شدیم !         

بعدش هم تو یه روز تابستونی سال 1389 یه عروسی گرفتیم و رفتیم خونه خودمون 

همه چیز خوب و خوش بود و ما هم شاد شاد           تا اینکه یه روز بهاری سال 1392 یه حس نیازی اومد سراغمون که باعث شد یه دفه بگیم ای وای چقدر جای یه نی نی خوشگل و ناز تو زندگیمون خالیه         

خلاصه از آخرین ماه بهار ، فصل امتحانا    افتادیم دنبال کاراش ، دیگه مامان و بابا همش مشغول تحقیق و دکتر و آزمایش و دارو و غذاهای مقوی و اینا بودن ، یه چیزی تو این مایه ها :

 گاهی اینطوری   گاهی هم      البته بیشتر همین دومی بودیم    

دیگه دکتر و اینام که گفتن نداره     پر از معاینه و دارو و تست و آزمایش ... اما چون نتیجه اش لذت بخش بود به بقیه اش دیگه فکر نمیکردیم عسلم        

تو یه دفتر از همون روز اول رو قدم به قدم برات نوشتم مامانی جونم ، آخر هر نوشته یه جمله ای واسه خدا نوشتم و ازش یه چیز خیلی خوب خواستم     :

" خدای خوبم ؛ حواست به من و محمد و نی نی ای که هنوز نیست باشه ... "